Dinesh Patani: Self made social worker in Patan

       


               It was routine yearly pravash for RSS work. I had gone to Patan city. In my pravas we try to meet person who is working for society . Thus it was decided to meet Mr Dineshbhai Patani in Patan city.As told he belongs to Devipujak samaj.
             We reached to his home in one locality of Patan. It was surrounded by small laris and small shops.He was sitting outside home on khatala.He welcomed us.We went inside his home. There were 2 females working inside with children playing there.Small goats were eating grass indie its corridors.We went in home and seated on small wooden bed. Dineshbhai sat on small chair which was looking used since long.He was introduced. He is from caste called devipujak(vaghari).He was elected as Councillor from congress party in Patan municipality. He is really social worker. He is working for society. He has got small business to work but his most of time goes for people work. He works for people at even odd time too .Helping hand to all. He goes at even late night to help. From light, water, sewage to all work he is ready at nay time. Whenever any person is dead in surrounding area , he is forst to reach there.He is very popular in area.
           
                   He was narrating his caste specificity. They are patani devipjak.He leads to samaj. He told theirs caste is so much religious and spiritual that they never change their religion. It is very well marked that devipujak never goes for conversion. This is typical confidence in Hindu dharma.Second common things he narrated is they have very good skill of trading. from vegetables to dry fruits, they trade in small shop, lari or on direct sitting on earth. They have very good quality of speaking nature for trading. One more thing they have court of their caste. All quarrel  among them are settled by nyat panchayat. All big problems are solved in easy way by caste head with small amount of fine for concerned persons.
               
                   Dineshbhai was very talkative and had proud to be surname given my kings as Patani. Usually those who have origin of Patan are called Patani.But thought being from small and backward caste is also given same name Patani. few other person of same community also met us including one teacher. It was learn that his son was going to one shakha too.
We left home with meeting  him again by local workers and greeted him for his social work

Here are 2 photos of Morbi,

Here are 2 photos of Morbi, One is of recent starting of P. Rameshbhai Oza's Bhagvat katha and another one is of his katha in 1984, before 28 years

For information to Morbi people this past katha was organised by Sadbhavna parivar and at end of this katha nearly 2 lacs ruppes were saved. From this they wanted to start hopsital. From inspiration of Dr Kanubhai Kalsariya of Mahuva(Now MLA Mahuva) and hard work of Dr Kataria saheb, Jamanbhai Thakkar, Maganbhai Patel(kharedavala), Hargovindkaka, Udaybhai Ved they made trust Sadbhavna Trust was started and asked Chaturbhai Patel Kahreda vala, to give his old shop and building to use for Hospital at Dr Takhtasinhji road. Morbi
Dr Kathiria contacted us and we (Dr Jayanti Bhadesia and Dr Purnima) left Utarsand Gen Hospital and came to Morbi to start this new Hospital.
from small 20 beds hospital running for one year, there was annual function where Shri Rameshbahi Oza again arrived to bless this work. Morbi municiplaity gave land near telephone exchange and new Sadbhavana Hospital was made with generous donation from different donors, notabley ShriOR Patel, Nyalbhai Vora , Arunoday Mills etc.



Today after long journey this hospital had earned reputation with lots of work. Credit's goes to all past and present trustees, doctors, but one can not forget that Shri Rameshbai Oza was saint who was in root to start this Hospital.

(photo from Sandesh Daily dt 2.2.12)

Old memory of 26 th Jan 2010 Natvarsinhji Bapu left us

           pl see this old Blog of that day




http://blog.bhadesia.com/2010/01/sad-demise-of-rss-gujarats-elder.html

શ્રી નટવરસિંહજી બાપુ .. ની તૃતીય પુન્યતિથીયે

Golden Words by Swami Vivekanand

'Gita' as mediator to learn new languages

I had  nice time  to be with Shri Ranga Hariji senior pracharak and previous Akhil Bharatiya Baudhik Pramukh of Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) to meet authors writing in Sadhana weekly of Gujarat. We met all at Sadhana office . During different talks with all Shri Ranga Hariji told one unique thing. He told that he had learnt many languages by medium of Gita. He said Gita is wel known and one can easily read in Sanskrit and in his mother tonguage too. We know it's meaning easily. He told once I was gifted Gita in Gujarati translation with Sanskrit shlokas. I read each shlokas in Sanskrit then try to understand in it or in my mother tongue Malayalam, then I read Gujarati meaning. It becomes easy to understand Gujarati as we know Gita shlokas already. e.g. Dharma kshetre kurukshetre. In sankrit then in gujrati , will undersatnd that it says Dharma kshetra Eva Kurukshetra ma Lord  Krishna says like....

Gita was my agent to learn other languages.

Ranga Hariji had learnt more than 10 languages in

Such way. This is slap to Russian who was going to ban Gita. Gita will be ever learning and guiding tool to

Mankind for years together .

મળવા, જાણવા અને માણવા જેવા માણસ...શ્રી મનસુખભાઈ સુવાગીયા

  મળવા,  જાણવા અને માણવા જેવા માણસ...શ્રી મનસુખભાઈ સુવાગીયા

 

ધરતી જયારે ગ્લોબલ વોર્મિંગ  જેવા ભયાનક સમસ્યાથી ઘેરાઈ ગયી છે ત્યારે પ્રકૃતિ સાથે સંતુલન રાખવા ચેક ડેમ દ્વારા  પાણીને જમીન માં ઉતારવા સમગ્ર ગુજરાતમાં જ્લક્રાંતિ કરનાર શ્રી મનસુખભાઈ સુવાગીયા સાચા અર્થમાં ખેડૂત પુત્ર છે .બચપણથી નિર્ભય પિતાનો વારસો લઈને જન્મેલા આ માણસમાં સમાજ માટે ક્યીક કરી છુટવાની ભાવના મૂળથી ધરબાયેલ હતી . પૃથ્વી માતાની માટીમાં રગદોડાયેલ આ માનવીને જયારે ખેતીની જમીન પાણી વાંકે સુકાતી લાગી ત્યારે વરસાદી નાલા ,નદીના પાણી જમીનમાં ઉતારવા નાના બંધ બાંધવાની યોજના મનમાં ઉદભવી. સામાન્ય ભણતર હોવા છતાં, આગવી કોઠા સુજથી ચેક ડેમ યોજના બનાવી .લોકસંગ્રહની વૃતિને કારણે ગ્રામ્ય લોકોને સમજાવી શ્રમ કાર્યમાં જોડ્યા.એટલુંજ  નહીં ગ્રામ ફાળો ઉઘરાવી આ પોતાની   યોજના હોવાનો ભાવ ઉત્પન કર્યો.જરૂર પડ્યે પોતાનું ગજવું પણ ખાલી કર્યું.જુનાગઢ પાસેના જામકા ગામેથી આરંભાયેલી આ યાત્રા અણથક ચાલી .અનેક સંતો , મહંતો ,નેતાઓ અને સમાજસેવકોએ તેમને  જળક્રાંતિ ના પ્રણેતા તરીકે બિરદાવ્યા.સરકારો એ  પણ તેમાંથી પ્રેરણા  લીધી.આજે  ગુજરાતમાં ચેકડેમ વાળા વિસ્તારમાં ખેડૂતો સુખી થયા છે .
           તા ૨૯ ડીસેમ્બર ,૨૦૧૧ નાં  રોજ તેમના કારખાનેથી ભોજન લઈ તેમનાજ વાહનમાં શ્રી વેલજીભાઈ દેસાઈ(સ્વદેશી ઉદ્યોગકાર)  સાથે જામકા  જવાનીકળ્યા .રસ્તામાં સુરતના હીરાના ઉદ્યોગપતિ શ્રી ગોવિંદભાઈ ધોળકિયા (ભગત) જોડાયા .સૌ જામકા ગામ પહોચીને સીધા ગામના ખેડૂત બાબુભાઈ નાં ઘેર
ગીર ગાય જોવા ગયા .ગાયની જાત ,ઉછેર ,સ્વાસ્થ્ય ,દૂધનું પ્રમાણ ,વ્યવસ્થા ,સ્વચ્છતા જોઇને  દંગ રહી ગયા.
ગીર ગાય ના શ્રી મનસુખભાઈ નું અભિયાન દ્વારા ગામ લોકોની આમદની ,સુખ સમ્પતિ ,અને  ખેતી માં વધારો થવાની પ્રતીતિ નજરે થતી હતી .
સૌના મોં પર ચમક દેખાતી હતી .ગાયને કારણે ગામમાં પરિવર્તન આવ્યાનું બધા કબુલતા હતા. ગામનું નંદી ઘર વિશેષ હતું. સારી  ઓલાદ ના ખુટથી ગૌવંશ સારો થાય છે .દૂધનું પ્રમાણ વધે છે.નંદી ઘર જોઇને થયું કે દરેક ગામમાં ભગવાનન મંદિર સાથે આ   નંદી ઘર ની પણ ખુબજ આવશ્યકતા છે .
જામકા ગામની આસપાસમાં નદી ,નાના નાલા પર પાણી રોકવા ચેક ડેમ બન્યા.પોતાની કોઠા  સુજથી , કરકસરવાળી ડીજાઇનથી ,ઓછા ખર્ચમાં , ગામની  જ વસ્તુનો ઉપયોગ કરી ,પથ્થર ના તળિયા પરજ પાયા કરીને બંધ બન્યા .૫૧ સંખ્યા થઇ .જમીન પાણીદાર બની. પાક નું પ્રમાણ વધ્યું.ઓછા વીજળી વપરાશથી પિયત થતી ગયી .વધુ સારા પાકથી લોકો સુખી થયા. સાથે સાથે સજીવ ખેતી, ગાયના છાણનો  ઉપયોગ ,ગૌમૂત્ર દ્વારા ખેતરો લેહારાતા  હતા.પરસોતમભાઈ ની વાડી તેનો સાક્ષાત નમુનો હતી
રામનાથ મહાદેવ ના મંદિરે ગિરનારની ગોદમાં રાતનો દાયરો પણ રંગ લાવ્યો
મનસુખભાઈની મહેનત ,સાથીઓની શ્રમ ભાગીદારી ,ગ્રામનું ગણતર ,કોઠાસુજ, સામાજિક કાર્યની ધગશ , ઈશ્વરની કૃપાના દર્શન જોઇને રુહ્દય ગદગદિત થયી ગયું.ભગવાનને પ્રાર્થના કે દરેક  ગામ જામકા બને અને ગામે ગામ મનસુખભાઈ મળે.